Cartoon ದೆವ್ವ

          ಆಗ ನಾನು ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು boarding schoolಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ರು. ನಾನಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಗೆಳತಿಯರೂ ಕೂಡ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ರು. ಆದ್ರಿಂದ ಹೊಸ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಹೊಸಬಳಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ.

          ಆ ಶಾಲೆ ತುಂಬಾ ಹೆಸರುವಾಸಿಯೂ ಹಳೆಯದಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು. ಆದ್ರೂ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಆ ಶಾಲೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆದಿತ್ತೋ, ಯಾರು ಸತ್ತಿದ್ದ್ರೋ ಏನೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೆವ್ವಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ಇತ್ತು.  ಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್ ಇತ್ತು. ಬಲಗಡೆಗೆ ಪಾಠಶಾಲೆ, ಎಡಗಡೆಗೆ hostel. ನೆಲವಲ್ಲಾ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ಅಂದ್ರೆ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ tilesಗಳಿದ್ದವು. ಆದ್ರೆ ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಖಾಕಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾದ tilesಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದವರು ಆ ಖಾಕಿ ಬಣ್ಣದಂತಿರುವ ಟೈಲನ್ನು ನಡೆಯುವಾಗ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ತುಳಿದರೆ ದೆವ್ವಗಳು ಬರುತ್ತವೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ್ರು. ಆದ್ರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾರು ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷಿಸಲೆಂದು ಹಲವು ಬಾರಿ ತುಳಿದ್ರೂ ಏನೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ.

          ಇನ್ನೊಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದ್ರೆ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಟೈಲ್. ತ್ರಿಕೋನದ ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಟೈಲ್ ಖಾಕಿ ಬಣ್ಣದಂತಿತ್ತು. ತ್ರಿಕೋನದ ತಳದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿನ್ ಬೂತ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿನ್ ಹಾಕಲು ಇರುವ ರಂಧ್ರದಂತೆಯೇ ಒಂದು ರಂಧ್ರವಿತ್ತು. ಅದು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಅಡಿ (feet) ಅಗಲ, ಒಂದು ಅಂಗುಲ (inch) ಉದ್ದವಿತ್ತು. ಈ ರಂಧ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಗುಂಡಿ (button) ಇತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಅದು ದೆವ್ವಗಳ ಮನೆಯ Calling Bell ಆಗಿತ್ತೋ ಏನೋ. ಆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿದ್ರೆ ಆ ರಂಧ್ರದಿಂದ ದೆವ್ವ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆಯೆಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ ತತ್ತ್ವ. ಆ ಗುಂಡಿಯ ಮೇಲೆ EXIT ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬಟನ್ನಿನ ಉಳಿದ ಜಾಗವೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದವು.

          ಏನೋ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಆಯ್ತು. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವ್ರೂ ನನ್ ಜೊತೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿದ್ರು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ತ್ರಿಯನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ಉಳಿದವ್ರು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಬೇಡವೆಂದ್ರೂ ಕೇಳದೆ ಹಾಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆವು. ಹಾಲಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹೆದರಿ ಪರಾರಿಯಾದ್ರು. ಉಳಿದವ್ರು ಮೂರೋ-ನಾಲ್ಕೋ. ಆದ್ದದ್ದು ಆಗ್ಲಿ ಎಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿದೆವು. ನಾನು ಆ EXIT ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿದೆ. ಆಗ.................................................

          Bread Toasterನಿಂದ ಬ್ರೆಡ್ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮುವಂತೆ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದೊಂದು ಆ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂತು. ಆದ್ರೆ ಅದು ಬ್ರೆಡ್ ಅಲ್ಲ. ದೆವ್ವ!!! ಯಾಕೋ ಈ ದೆವ್ವ ಹೆದರಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. Cartoon ದೆವ್ವ ಎನ್ನಬಹುದು. ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಅದು ಹಾಗೇ ಇತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಂತೆ ಇತ್ತು. ಕೈಕಾಲುಗಳಿರದ ಬರೀ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಎರಡು ಕಣ್ಣು, ಬಾಯಿ ದೆವ್ವದ ಸೌಂದರ್ಯ ಅಷ್ಡೇ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬರುತಿತ್ತು. Why did you call me? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಅದರ ಸ್ವರವು ಯಂತ್ರಮಾನವ(Robot)ನ ಸ್ವರದಂತಿತ್ತು. ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. Who are you? ಎಂದು ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಕೇಳಿದೆವು.

          ಇನ್ನೇನು ಅದು ತನ್ನ Flashbackಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಆತ್ಮಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ...............................
ಬೆಳಗಾಯಿತು, ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಏಳು ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಏನಿದು? ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸ್ವರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ? ಎಂದುಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ. ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಆಗ ನನ್ನ ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಮರಳಿ ಬಂತು. ನಾನು ಯಾವುದೇ ದೆವ್ವಗಳ ಶಾಲೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆನು....................

ಆದ್ರೂ ಕನಸೇನೋ ತಮಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ವಾ?

ಶಾಶ್ವತವಾದ ನೆನಪು

ಮರೆಯಲಾಗದು ಈ ನೆನಹು
ಮನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ ಕುರುಹು
ಹೋದೆವು ಶಿವಮೊಗ್ಗೆಗೆ ಅಂದು
ನಿಸರ್ಗ ತಾಣವನು ನೋಡಲೆಂದು

ನೋಡಿದೆವು ಜೋಗ ಜಲಪಾತ
ಕೆಳಗಿತ್ತು ಎಂಟುನೂರಡಿಯ ಪ್ರಪಾತ
ಮೇಲಿನಿಂದ ಬೀಳುವಾಗ ಹಾಲು
ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನೀರಪಾಲು

ಘನಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಬಂದ ರಾಜ
ಜುಳುಜುಳನೆ ಬಂದಳು ರಾಣಿ
ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲೆ ಬಂದ ರಾಕೆಟ್
ಝಳಝಳಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ರೋರರ್

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಸುಂದರ ತಾಣ
ಹಸಿರು ಬೆಳುಪಿನ ಸಮ್ಮಿಲನ
ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಮಾಟ
ಕೆಳಗೆ ನೀರಿನ ಶಾಂತತೆಯ ನೋಟ

ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾನನದ ಕೋಗಿಲೆ

ಹಾಡೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ
ಸುಮಧುರ ಕಂಠದಿ ಕೂಗೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ

ಚೈತ್ರ ಮಾಸ ಬಂದಾಗ
ವಸಂತ ಋತು ಬಂದಾಗ
ಹಾಡುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಗಿಲೆ

ಚಿಗುರೆಲೆಗಳ ನಡುವೆ
ಮರಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ
ಹಾಡುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಗಿಲೆ

ಸಂಪಿಗೆ ಮರದ ಮೇಲೆ
ಮಾಮರದ ಕೊಂಬೆ ಮೇಲೆ
ಹಾಡುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಗಿಲೆ

ನೀ ಸುಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುವೆ
ದಣಿದ ಮನಕೆ ಮುದ ನೀಡುವೆ
ಹಾಡೆಲೆ ಕೂಗೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ

ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾನನದ ನಡುವೆ
ಅಳಿದುಳಿದ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ
ಹಾಡೆಲೆ ಕೂಗೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ

ಮರಗಳು ಉಳಿಯುವುದೆಷ್ಟು ದಿನವೋ
ಮರಗಳ ಜಾಗದಿ ಗಗನಚುಂಬಿ ಬರಲಿವೆಯೋ
ಈಗಲೇ ಹಾಡೆಲೆ ಕೂಗೆಲೆ ಕೋಗಿಲೆ

(2-7-2007)

ಕೂತರೆ ಬಿಡಲಾರದ ಕುರ್ಚಿ

     ಕುರ್ಚಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕು. ಯಾಕೆ? ಇದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ..... ಕುರ್ಚಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕು. ಕುರ್ಚಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತು. ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿರಲಿ ಕುರ್ಚಿಯೆಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

     ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸುವ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಕುರ್ಚಿಯೆಂದೇ ಯಾಕೆ ಕರೆಯಬೇಕು??!!

     ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಯಾಕೆ ಬಂದು ಕುಳಿತಿತೋ? ನನಗಂತೂ ಕೂತರೂ ನಿಂತರೂ ಕುರ್ಚಿ ಎದ್ದು ಹೋಗದು. ನಾನು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡೆ, ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾರು? ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ, ಕುರ್ಚಿಯೆಂದೇ ಯಾಕೆ ಕರೆದ? ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನನ್ನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕೂತ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟವೆ. ಎದ್ದೇಳಿ ಎಂದರೂ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದರೆ ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಆಗ ಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನನ್ನಣ್ಣನು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿದನು. ತ‌ಕ್ಷಣ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದೆ, “ಈ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಕುರ್ಚಿಯೆಂದೇ ಯಾಕೆ ಕರೆಯಬೇಕು? ಕುರ್ಚಿಗೆ ಕುರ್ಚಿಯೆಂದು ಯಾರು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು?”. “ಕುರ್ಚಿಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಎಂದು ಕುರ್ಚಿಯ ಅಪ್ಪ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು” ಎಂದನು. ಹಾಗಾದರೆ ಕುರ್ಚಿಯ ಅಪ್ಪ ಯಾರು?.

     ನನ್ನಣ್ಣನ ಉತ್ತರ ಸರಿ ಎನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಆಗ ಅವರು ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಕ್ಕು “ಕೂರು + ಚಿ = ಕುರ್ಚಿ ಎಂದಾಯಿತು” ಎಂದರು. ತಮಾಷೆಯೆಂದು ನಾನು ಯಾವ ಸಂಧಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ “ಅನುಕೂಲ ಸಂಧಿ” ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕತು.

     ಕುರ್ಚಿಗೆ ಕುರ್ಚಿಯೆಂದು ಹೇಗೆ ಬಂತೆಂದು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸಿದಾಗಲೂ ಉತ್ತರ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ ಚೇರ್ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಯಾಕೆ?

     ಯಾರಾದರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಿಂತು ನಿಂತು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಇನ್ನೇನು ತಾನೆ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯ? ಬಹಳ ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತದೆ! ಇಂಥವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಕುರ್ಚಿ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ? ಇನ್ನೇನು ನಿಂತವರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸರಿ, ಕುಳಿತಾಗ ಅವರು ಚಿಯರ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಚೇರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತೋ ಏನೋ.
ಕುರ್ಚಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದೆ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕುರ್ಚಿ (ಸಿಂಹಾಸನ) ಹೇಗಿತ್ತು? ಅದನ್ನು ಹತ್ತುವ ಮುನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಗೊಂಬೆಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿತ್ತಂತೆ! ಉತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೇ ‘ಪಾಸ್’. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಅಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು.

     ಈಗೇನಾದರೂ ಇಂತಹದ್ದೇ ಕುರ್ಚಿಗಳಿದ್ದು ಗೊಂಬೆಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಬಹುಶಃ ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣಿಯೂ ಪಾಸ್ ಆಗುವುದ್ದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿಗಳಿಗೂ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೂ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ನಂಟು. ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕುರ್ಚಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಾಟಕ, ರಾದ್ಧಾಂತಗಳು!

     ಅಂತೂ ಇಂತೂ ನನ್ನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕೂತ ಕುರ್ಚಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ನನಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ನಾಳೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಿರುಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿವೆ. ಓದಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಗೋ ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕೂತ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಪಕ್ಕದ್ದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದೆ. ನಂತರ ಅದೇ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.

     ಈಗ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿದೆಯೇ???!!!